Bekijk onbeantwoorde berichten | Bekijk actieve onderwerpen Het is momenteel Ma 30 Mrt 2020, 13:26

Er zijn 229 resultaten gevonden

Auteur Bericht

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Ma 25 Jul 2016, 17:55 

Goed spul André. Tijdens uitbuiken onder handbereik houden. :mrgreen:

Groet Jo

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Wo 09 Nov 2016, 13:48 

Ik laat helemaal niks los, ik heb ze verdomme net binnen. :mrgreen:

Afbeelding

Groet Jo

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 18 Nov 2016, 17:30 

Nee André. Idalia, dat was de zuster van Idi en tegelijkertijd de telefoniste van Bernhard Law Montgomery. Volgens mij ligt de hele stamboom overhoop.:mrgreen:

Afbeelding

Groet Jo

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 23 Jun 2017, 16:43 

Mannen,

Ik kan mij voorstellen dat jullie na zo'n lange radiostilte denken dat ik ben uitgevallen. Feit is echter dat ik afgelopen weekenden zo min mogelijk met de POTOM bezig wilde zijn met oog op het mentale herstel :lol: Bij deze dus na lange tijd weer een update.

In maart zijn we 2 weken naar Engeland gegaan. De eerste week waren we op het Commando Training Centre van de royal marines om te ervaren hoe het is om een week in de Britse officiersopleiding te zitten. Dit was voor ons allen achteraf gezien de leukste week van de POTOM! Het was vooral mooi om te ervaren dat de opleidingen op veel vlakken exact hetzelfde is. De opbouw, de lessen, de doctrines, de vorming en het veldwerk is allemaal gelijk. Onder het genot van een biertje 's avonds hebben wij met de Young Officers onze ervaringen uitgewisseld. Op dat moment zaten we ook in dezelfde fase van de opleiding. De sportlessen waren echter wel van een iets ander niveau dan in Rotterdam. We werden iedere dag helemaal scheel gebeast, haha! Maar door de maximale effort die we daarin staken was het moraal daarna wel altijd sky high. Voor de mannen die de keuring hebben gedaan; je kunt het vergelijken met het gevoel dat je hebt wanneer je circuit brienenoord succesvol hebt volbracht. We hebben onder andere een 6-mile speedmars gedaan door de heuvels waar slechts ongeveer de helft van ons deze kon uithouden. Daarnaast de Endurance Course en Bottom Field (de hindernisbaan). Deze maken deel uit van de commandotesten die de Young Officers moeten voltooien om hun baret te mogen verdienen.
De tweede week gingen we naar Sennybridge. Dat is een live fire range in Wales. Fantastisch om met scherpe munitie hasty attacks te doen op sectie niveau, maar het terrein is onvergeeflijk. Iedere dag was weer uitdagend, met name door het kogelwerend vest :lol:

In mei zijn we nog een keer terug gegaan naar Wales om een week te opereren in verstedelijkt gebied in Caerwent. De tweede en derde week gingen we wederom naar Sennybridge om live fire hasty attacks te doen op troop niveau. In week 22 zijn hebben we de basis helikopter training gehad, en in week 24 hebben we amfibische aanvallen uitgevoerd op Texel vanaf de Zr Ms Holland.

Nu rest alleen nog de FINEX welke komende maandag start. Ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat ik het zo ver zou schoppen. Mijn rechterknie is zwak heeft vanaf week 1 pijn gedaan, waardoor ik dacht dat ik vrij snel met een blessure uit zou moeten vallen. Ik heb echter niks stuk gelopen, en kon ieder weekend net genoeg herstellen om hem weer te belasten. Dus voor een ieder de deze grote sprong in het diepe wil wagen, maar twijfelt aan zijn fysieke gesteldheid; zorg ervoor dat je conditioneel goed fit bent, en zorg ervoor dat je genoeg spieren opbouwt om de belasting op je gewrichten op te kunnen vangen. Ga er dan met 100% inzet voor, en dan fiks je het wel. Uiteindelijk gaat het om wat er tussen je oren zit. En als je er een keer goed doorheen zit en je motivatie ver te zoeken is, en je je wellicht afvraagt of het het allemaal wel waard is, gewoon doorgaan! Ook deze gevoelens horen erbij :wink:

Nog 1 laatste tip: hoe sterker je conditioneel in elkaar zit, hoe beter je mentaal kan blijven presteren. Eigenlijk zou je met dat in gedachten moeten trainen, en niet zozeer om "die mars of speedmars" uit te kunnen houden. Vooral in de POTOM is het zo dat je na een zware fysieke inspanning nog moet kunnen plannen en leiden, en hoe sterker je fysiek bent, hoe scherper je mentaal bent. En hoe minder snel je in slaap valt en gaat hallucineren e.d. :lol:

Tot zover. Nu rest voor mij nog twee weken rammen, 30 mijl marsen en dan mag ik ook eindelijk die baret op mijn klus zetten. Het belooft twee ontzettend mooie weken te worden. Ik heb er zin in!

Groet,

Steven

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 05 Okt 2017, 16:25 

Hendrik Zeelenberg was als marinier betrokken bij de Strijd om de Maasbruggen


Afbeelding

http://www.henkzeelenberg.nl/interview/

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Za 04 Nov 2017, 14:59 

XMUoBc87cXg

Het Korps Mariniers heeft zaterdagmiddag in het centrum van Rotterdam een opvallend eerbetoon gebracht aan een marinier die in mei 1940 de Rotterdamse bruggen probeerde te beschermen tegen de Duitsers. Tijdens een militaire ceremonie is de as van zwarte duivel Bram Meerman uitgestrooid in de Nieuwe Maas.Meerman was destijds een van de jonge mariniers-in-opleiding die vocht in Rotterdam. De Duitsers gaven de onverzettelijke mariniers met de zwarte jassen de naam zwarte duivels.Meerman overleefde de strijd en overleed op 16 mei 2017. Hij was nog een van de laatste nog levende mariniers die in Rotterdam had gevochten. Zijn familie vroeg om uitstrooiing van de as met medewerking van het korps. Het is voor het eerst dat dit op deze manier is gebeurd.Naast de Tamboers en Pijpers van het Korps Mariniers hebben ook de Dutch Marines Rowing Challenge meegedaan. De commandant van de Rotterdamse Van Ghentkazerne hield een toespraak.De eerste voorbereidingen zijn zaterdagochtend al getroffen. De verstrooiing van de as vond plaats tussen 14.00 en 14.30 uur bij de Willemsbrug.Voor familie en genodigden was een ponton geplaatst in de Nieuwe Maas. Het publiek kon de ceremonie volgen vanaf de Maaskade en de Boompjes.

Bram R.I.P vl2

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Za 04 Nov 2017, 19:19 

Abraham Meerman (96) behoort tot de laatste nog levende mariniers die Rotterdam verdedigden tijdens de Duitse inval in mei 1940. Een broekie was hij, nog maar net een paar maanden in opleiding. Daarna moest hij nog twee keer de wapens oppakken, in Indië en in Nieuw-Guinea. Meneer Meerman praat niet veel over de strijd. Drie oorlogen hebben hem onverschillig gemaakt. Eén ding weet hij zeker: “Ik heb geluk gehad. De kogels waren nooit voor mij bestemd.”

“Ik weet niet veel meer, hoor”, verontschuldigt meneer Meerman zich maar vast in zijn appartementje in Leidsche Rijn en wijst met een vinger op zijn slaap. Hij zit enigszins kromgebogen aan de hoge tafel maar kijkt nog fel en helder uit zijn ogen. En als hij eenmaal begint te vertellen, blijkt het allemaal wel mee te vallen met zijn geheugen.

Hij werd in 1919 geboren in Vlissingen en groeide op in Arnemuiden, waar zijn vader als visser op een botter werkte. “Het was een bar slechte tijd, mijn vader verdiende het zout in de pap niet. Werk was er niet. Ja ik kon de zee op, net als mijn vader, maar ik werd zeeziek van het schommelen en de putlucht van die garnalen. Ik liep met mijn ziel onder mijn arm in het dorp. Toen heb ik maar gesolliciteerd bij de mariniers. Je had nog geen dienstplicht bij de mariniers, je werd beroeps. Het was een manier om van de straat te zijn.”

Hij behoorde tot de laatste lichting mariniers voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Nog nat achter de oren, kun je zeggen: “Ik zat er net drie maanden, nog midden in mijn opleiding. En het was de tijd van de PvdA, van die posters met dat gebroken geweertje. We hadden dus enkel verouderde wapens: doorhalen, één keer schieten, en weer doorhalen. De moffen hadden modern wapentuig. Zij vuurden – ratatatatatatat.”

‘De moffen hadden modern wapentuig. Zij vuurden – ratatatatatat.’

Naar de Maasbruggen

Heel even kijkt meneer Meerman om zich heen. Hij recht zijn colbert en nipt aan zijn glas water. Dan draait hij zijn blik terug en vertelt: “Ik was gestationeerd in de kazerne op het Oostplein.” Er vaart iets droevigs in zijn ogen als hij zich de meidagen herinnert waarin hij zijn onschuld verloor en een oorlog in gezogen werd die hij noch enig andere Nederlander had verwacht.

“Op donderdag waren we nog wezen passagieren tot tien uur ‘s avonds.” Passagieren is jargon onder mariniers voor een avondje stappen en lol maken. “Om half vier ’s nachts maakten ze ons wakker. We kregen een jas over onze schouders en een geweer in onze handen. Van toeten noch blazen wist ik en ik deed wat me verteld werd. Naar de Maasbruggen moesten we. We liepen langs het Witte Huis de Boompjes op naar de voet van de brug. Toen had je nog een muurtje dat opliep naar de brug toe. De ene helft van onze groep liep voor dat muurtje en de andere erachter. Ik liep toevallig achter het muurtje.

Waar ze zaten, weet ik niet precies maar toen die moffen begonnen te schieten waren mijn maten aan de kant van het water als eerste aan de beurt. Sergeant Van Hespen sneuvelde voor mijn ogen en er vielen nog een stuk op 12 jongens. We doken weg en vuurden terug. We zijn er tot zaterdag gebleven en toen werden we afgelost door mariniers die hun opleiding wel hadden afgerond. Wij gingen terug naar de kazerne om wat te slapen.”
https://s1.postimg.org/3u47r4tfin/kl99.jpg

Voltreffer

Veel geluk bracht die slaap hem niet. Om half zes ’s ochtends worden de 90 mariniers in de kazerne opgeschrikt door een doffe knal. Het gebouw schudt op haar grondvesten als een bom inslaat in de flat pal naast de kazerne. Meneer Meerman grijpt zijn geweer en springt door het raam van de lange zaal op de eerste verdieping de straat op.

De kazerne wordt daarna vol geraakt en vliegt in brand. “Als die eerste bom raak geweest was, waren we er allemaal geweest. Iedereen kwam levend uit het gebouw, maar onze spullen waren verbrand. Ik had niets meer dan het uniform dat ik aan had.”

Ze gaan naar de kazerne aan de Mecklenburglaan. Van daaruit maakt meneer Meerman verder niet veel mee van de strijd. “Wij waren rekruten en hadden totaal geen houvast. Er was een sergeant bij ons en die volgden we. Patrouille lopen in de wijk terwijl maten van ons op de Maasbruggen verder vochten tegen de moffen.”

‘Als die eerste bom raak geweest was, waren we er allemaal geweest.’

Spoorwegen

Van de verdere gevechtshandelingen en de capitulatie krijgt hij niets mee. “Wij zagen vanuit Kralingen het bombardement in de verte. Voor we wisten wat er gebeurde moesten we onze wapens inleveren. Moffen hebben we niet meer gezien die dag.” Onder leiding van hun eigen officieren gaat het bataljon van meneer Meerman naar het kantoor van Unilever aan de Rochussenstraat – waar de Hogeschool Rotterdam en Omstreken nu gehuisvest is. Daar blijven ze enkele maanden, zonder iets om handen te hebben.

“Na een tijdje werd het zaakje ontbonden en stuurden ze me naar huis. In uniform; mijn burgerkleding had ik niet meer en we hadden er niets voor teruggekregen.” Als beroepsmilitair is meneer Meerman in overheidsdienst, dus al snel volgt een oproep om als brandwacht bij de Nederlandse Spoorwegen te gaan werken. “Ik wilde het dorp uit dus ik heb ja gezegd. Ik zat met allemaal militairen, een man of twintig bij station Utrecht.” Het bevalt hem bij de spoorwegen dus hij meldt zich aan bij de treindienst waar hij goederenconducteur wordt.

“Ik heb mijn leven te danken aan de spoorwegen. Gewezen militairen kregen op een gegeven moment een oproep om zich te melden: ging je als krijgsgevangene naar Duitsland. Van de spoorwegen kreeg ik een Ausweiss dat ze me niet konden missen. Ik mocht blijven, terwijl anderen afgevoerd werden.”

Nog twee oorlogen

Na de capitulatie krijgt hij een oproep om terug te keren in militaire dienst. “Na een stevige opleiding van Amerikaanse mariniers stuurden ze me direct door naar Indië. Daar was het echt oorlog voeren.” Het groentje van de Maasbruggen belandt in een tweede oorlog waar hij niet om gevraagd heeft. “Ik was inmiddels getrouwd maar zat drie jaar in Indië. Een rottijd, ik heb veel nare dingen meegemaakt.” Zijn blik dwaalt af naar een tijd die hij zich liever niet herinnert en waarover hij niet graag praat. Er lijkt zich een film voor zijn ogen af te draaien. “Ik heb geluk gehad”, zegt hij ineens. “De kogels waren niet voor mij bestemd. Niet in Indië en ook later niet in Nieuw-Guinea. Daar heb ik ook nog anderhalf jaar gevochten. Dat we naast elkaar liepen en er gevuurd werd. Stond ik vervolgens wel weer overend en mijn maat niet. Dat heb ik twee keer gehad.”

Hij is ruw en onverschillig geworden van die drie oorlogen: “Het is wel minder geworden, maar ik denk nog snel ‘het zal mijn tijd wel duren.’ Ik ben niet meer zo snel onder de indruk. De oorlog in Rotterdam was zo kort, het is bijna onwerkelijk. Maar in Indië en Nieuw-Guinea was het echt oorlog. En wat heb ik eraan over gehouden? Een paar medailles.

Geloof me, als ik weer kon kiezen, ging ik niet meer bij de mariniers. Het was gewoon een slechte tijd. Ik kreeg een aardig zakcentje en we hadden drie maaltijden per dag. Als ik geweten had dat ik na drie maanden in een oorlog zou zitten … Ik was een straatschoffie dat er per ongeluk in terechtgekomen is.”

(publicatie: gersrotterdam.nl – 2016. Dit verhaal is onderdeel van een drieluik over Rotterdammers in de Tweede Wereldoorlog)
Pagina 1 van 10 [ Er zijn 229 resultaten gevonden ]



Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by STSoftware for PTF.

Vertaald door phpBBservice.nl.